Hesabı kitabı iyi öğrenmeli
AİLEM 19.11.2005 CUMARTESİ
(+2) x (-2) = -4Yukarıdaki işlemde artı ikiyi, eksi iki ile çarptığımızda sonuç eksi dört çıkar. Görünüşte çarptığımız değerler birbirinin aynı gibidir. Ama sonuç eksi çıkar. Aynı rakamları topladığımızda ise şu sonuca varırız:
2 + (-2) = 0
Sonuç sıfırdır. Yani yaptığınız iki birim silinip gitmiştir. Halbuki o iki birimi yapıncaya kadar ne emekler çekmiş, nelere katlanmıştınız?
***
Hayat da bir matematiktir. Matematik işlemleriyle yaşar, artıları eksilerle çarpar, toplarız; bazen böler, bazen de çıkarmalar yaparız. Ama çoğu zaman eksi sayıların sonucu eksi çıkarmasını hesaba katmayız. Elimizdeki artıları, eksilerimizin alıp götürdüğünü fark edemeyiz.
Bazı testlerde dört yanlış bir doğruyu götürür. Ama hayatta bir yanlışın onlarca doğruyu götürdüğünü bilmeyiz.
Bir banka kartı almak için uğraşır, uzunca bir form doldurur, forma A’dan Z’ye bilgilerinizi eksiksiz yazarsınız. Sonra kartın gelmesi için beklersiniz. Kartınızı bankamatiğe soktuğunuzda şifrenizi yazarsınız. Şifre yazmak kart almak için yaptığınız zahmetin belki otuzda biri değildir. Ama şifreyi üst üste üç kere yanlış yazarsanız, bankamatik kartınıza el koyar. Bütün emekleriniz yanlış yazılan bir tek rakam yüzünden ziyan olur.
Ahmet yazılıda sınav kağıdını verdiğinde sonuçtan emindir. Nitekim doğru cevabı verdiğini de imtihan sonunda teyit eder. Ama sınavdan zayıf alır. Hocasına itiraz eder, “Sonucum doğru!” diye. Hocası ona, “Evet sonucun doğru. Ama gittiğin yol yanlış. Bu sonuca doğru formül ve işlemlerle varman gerekir. Bu imtihanı amacı da bu doğru yolları biliyor musun, onu denetlemek.” der. Hayatta da sadece doğruya ulaşmak yetmez. Doğru yollardan gitmek ve hatasız işlemleri sırayla uygulamak gerekir.
Şofben zehirlenmelerinde insanların neden iki adım ötedeki banyo kapısını açamadığı ya da neden seslenemediği düşünülür. Çünkü banyodaki oksijen miktarı yavaş yavaş azalır. Kişiye ağırlık çöker ve uykusu gelir. Bilinci kapanmaya başlar ve onu beyin ölümü izler. Yani kişi çoğu zaman zehirlendiğini anladığında hareket etmeye fırsat bile bulamaz. Bu durum bize doğrularımızın yanında küçük yanlışlarımızı hafife almamayı öğretmeli. İhmalin ne kadar büyük bir kayba yol açacağını göstermeli.
Doğrularımıza sahip çıkalım. Yanlışlarımızı da düzeltmeye azmedelim. Doğru bildiklerimizin içinde ayrık otları bitmesine izin vermeyelim. Gönül bağımızın bakımını da ihmal etmeyelim.
zaman
